شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۶

  به روز رسانی :  1395/10/10    یوسف مرادپور

 

دراواخرقرن نوزدهم اغلب سازمانهای مسئول چراغهای دریایی به این مهم پی بردندکه افزایش کارآئی وارتقاء سیستمهای علائم کمک ناوبری وتحقیق وتوسعه دراین ارتباط خیلی مهم است ولازم است که اطلاعات تجارب وبرنامه های خودرابراساس یک برنامه ریزی بین المللی طرح ریزی نموده وهمه باهم بطورهم سوعمل نمایند. تاقبل ازسال1950میلادی(1329)درفواصل زمانی هر4 یا5 ساله کنفرانسهایی درزمینه چراغهای دریایی تشکیل می گردیدولی درسال1950محرزشدکه تغییرات روزافزون فن آوری درعلائم کمک ناوبری چنان است که لازم است یک دبیرخانه دائمی برای کنفرانس ها تشکیل گردد تا ضمن هماهنگ نمودن روندبرگزاری اجلاس ها تبادل اطلاعات انتقال فن آوری واستفاده ازخدمات متقابل کشورها به هم استفاده شودوعلی الخصوص این مسئله رادرموردعلائم کمک ناوبری بصورت جهانی گسترش یابد. بنابراین درژولیه سال1957(1336) سازمانهای مسئول چراغهای دریایی متشکل از20 کشورباتاسیس یک سازمان دائمی برای چراغهای دریایی موافقت نمودند. 

انجمن بین المللی علائم کمک ناوبری:(IALA(International Association of Marine Aids to Navigation and Light House Authority)

انجمن بتدریج ارتباط خود را با سایر سازمانهای جهانی برقرارنموده و اقدام به گسترش روابط خود با انستیتوهای علمی سازندگان تجهیزات علائم ومشاوران مجرب دراین زمینه نمود.

امروزه انجمن دارای200 عضوفعال میباشدکه متشکل از80کشوراز سازمانهای مسئول چراغهای دریایی 60عضوازسازندگان و صنعتگران که دراین زمینه ساخت علائم کمک ناوبری می باشندتشکیل شده است.